Skip to main content.

Bidprentje ter nagedachtenis aan Pater André Laurier

Ter nagedachtenis aan pater André Laurier

In dankbare herinnering aan

pater André Laurier

geboren 5 augustus 1944 in Loosduinen
montfortaan sinds 8 september 1979
priester gewijd op 27 augustus 1989
jarenlang werkzaam voor Montfort-Tochten
overleden op 7 juli 2004 in Berg en Dal
begraven op 14 juli 2004 in Loosduinen

Afbeelding: Pater André Laurier

Het leven van André is vol geweest van onverwachte wendingen en invallen. Hij zwierf heel de wereld door. Overal had hij vrienden, kende hij mensen en had hij contacten. En niemand liet hij vallen! Hoe hij dat allemaal volhield en georganiseerd kreeg, was voor velen een raadsel. Zelf werd hij er ook wel eens ongedurig van, maar het leven van een rustige dorpspastoor was voor hem nooit een optie. Hij kon alleen maar als aalmoezenier onderweg zijn met manschappen of met pelgrims op reis gaan naar het Heilig Land, Rome en vele andere bestemmingen.

Priester wilde hij zijn van kindsbeen af. Niet binnen vastgeroeste patronen, maar zoals Jezus rondtrekkend door steden en dorpen. Niet boven anderen, maar tussen hen in. Daarom wist hij zich op het seminarie geen raad, toen de dynamiek van Vaticanum II dreigde te smoren in restauratieve tendensen. In stilstand kon André niet gedijen. In het leger ontdekte hij zijn roeping opnieuw. Hij keerde terug in de Montfortaanse gelederen en werd in de zomer van 1989 gewijd door mgr. Ph. Bär, bisschop en vriend tegelijk.

Vanaf die dag droeg André even gemakkelijk een liturgisch gewaad als een korte broek, maar het priesterkruis legde hij nooit af. Hij droeg het als teken dat zijn uiteindelijk oriëntatiepunt de ruimte van God was, maar ook om uit te drukken dat hij met de beroemde Samaritaan tijd had voor mensen langs de kant van de weg. Tot zijn verdriet begrepen confraters en collega’s hem daarin niet altijd, maar hij liet zich niet van de wijs brengen. Risico’s ging hij niet uit de weg. Vanuit zijn geloof in Gods menslievendheid en in de waardigheid en uniciteit van elke mens kon hij niet anders. Helaas is zijn helpende hand André fataal geworden. Wij geloven dat hij zonder rancune is gestorven, in overgave aan de Eeuwige die elke mens in reizen en rusten nabij wil zijn.